The power of prayers

Thank you Mother Mary and Lord Jesus Christ… for everything…

for making my husband the brilliant person that he is.

He did not enrol in a review center before taking tha bar exams.  He speed read the SBC Mem Aid twice.  He never attended any lectures.  He never studied until the wee hours of the morning.  He relaxed aday before the xams.  Yet he passed.  

Congratulations to Atty. Erwin N. Olavere!!!

To those who visit my blog…

just today… please pray that my husband pass the bar examinations he took last September 2010;

                                        that his name be one of those projected in the big white boards in front of SC tonight;

                                        that hetakes the oath as a lawyer this year;

                                        that tonight, I will realize a dream — to be married to a lawyer.

 Thank you and GOd bless us all!!!

WTF?!!!

I will spend my weekend in Tagaytay… Thanks to Bebe

I will spend my weekend in Tagaytay with my husband…

I will be spending weekend in Tagaytay with my husband and more than 500 pages of Certiorari and Petition for Review…

I will be spending weekend in Tagaytay with my husband and more than 500 pages of Certiorari and Petition for Review for which I have to draft a Comment for each…

DUE MONDAY.

i love being alawyer. I lve being a lawyer.  I love being lawyer…. repeat 100x *who am I fooling?*

18 February 2011

from 5 PM today, i have…

attended 2 hearings (1 in paranaque and 1 in QC);

signed more or less 300 demand letters;

ate 2 rice meals (1 liempo from Rufo’s and 1 prok chop from home)

that’s it so far.  It’s 3PM and I feel like starting the weekend NOW.

sana wlang KJ hehe

bukambibig: asawa ko

From 5am today, I already finished drafting 1..2..3..4…5.. pleadings. kaya siguro pde nmn ako magpahinga

kakatext lang ng asawa ko… dami daw niya kapalpakan. naisip ko, normal lang yun.  sa dami ng iniisip namin sa trabaho, minsan nakakalito na.

gusto ko na umuwi… gusto ko na makita yung ngiti ng asawa ko dahil excited sa bago nyang nike na running shoes na gagamitin dw nya to run/jog sa bonifcaio high street(S).  Sana makuha ko yung susi sa condo sa mckinley para pde kmi magstay sa poolside dun or sya magswimming after.  

minsan ko lang mapasaya ng husto asawa ko… naiyak nga ko kahapon nung nakita ko sa mata nya na saobrang saya nya… parang bata na natupad ang pangarap  na mabilhan ngbagong sapatos.

minsan lang humiling ang asawa ko… sa mga minsang yun, gustoko sana mapagbigyan sya. kadalasan, second rate nlng.  pero simula ngyng may trabaho na kmi pareho, hindi na.  kung dati, imitation lng ng nike,ngyn orig na.  

Minsan lang humiling ang asawa ko…sa ngayon, ang standing requests nya ay:

a) office chair para sa kwarto so we can sit comfortably while working sa laptop;

b) nike na shorts, socks at cap para partner sa rubber shoes (ako lang may gusto pala nito for him);

c) levis na pants;

d) balck shoes for office;

e) pants na pangwork;

f) barong para magmukhang abogado at hindi nautusan lang bumili ng suka (cute kse asawa ko! )

minsan lng sya humiling dba?

compared nmn sakin… na lagi nlng niya pinagbibigyan kht noon na wala sya trabaho.  

hindi sweet ang asawa ko… hindi nya maiisip na isurprise ako on special occasions or kahit kailan.  pero kahapon, sabi nya binilhan nya ko ng wafer pasalubong daw nya sakin kse alamnyang magugustuhan ko yun.  masayang masaya ako kahapon pero d ko alam kung alam nya yun.  minsan lang… maliliit na bagay… pero sa taong katulad niya, special na yun.

mahal na mahal ko asawa ko noh? lagi ko sya naiisip sa buong araw.  hanggang ngayong mag-asawa na kami, para ko pa rin isyang crush na lagi ko pinapangarap na kahawak ko ang kamay o nkayakap sakin.

hindi kami ganun kasaya tulad ng ibang mag-asawa o magboyfriend.  mahigit 10x isang linggo siguro kami kung mag-away.  nakakalungkot isipin… pero masaya pa rin ako na pareho kaming hindi tumitigil magmahal at pinipilit hindi mawalan ng pag-asa na isang araw, magiging maayos din kami tulad ng mga masasayang mag-asawa.

syangapala… asawa ko yung dahilan kung bakit ako nagsimula magblog dito sa i.ph.  pictures lang dati nilalagay ko dito pero nung nakilala ko kse sya, dumating ako sa point na mashado malakas yung feelings ko na kailangan ilabasko paminsan minsan through words na hindi ko masabi nang personal sa kanya o sa ibang tao kse they might think na nababaliw ako hence the earleir personal posts (yung hindi mga compositions ko sa school).

sabi ng asawa ko, magkaiba daw kami kya lagi kmi d magkasundo… sabi ko nmn, pareho nga kmi ng ugali kadalasan kya d kmi nagkakasundo– pareho kaming magaling, hindi magpapatalo at hindi titigil hanggat d nananalo.  mahirap yung ganun sa mag-asawa. sino pa nga ba dapat magbigay? sana siya na lang. kse sya yung mas mabait at mas understanding sa aming dalawa.  pero eventually, sige na nga, ako na lng. mahal ko naman sya. at ngayong asawa ko na sya, wala na siguro masama kung sabihin kong lahat gagawin ko para sa kanya… sa amin… at sa aming magiging pamilya.